De achternaam van Rashid

De vader van Karim en Rashid, die uit Egypte komt, draagt drie voornamen: zijn eigen voornaam, die van zijn vader en die van zijn grootvader. In Egypte is het een hele normale zaak, dat de naam van vader en grootvader als achternamen worden gedragen. Hier in Nederland is dat niet zo normaal. Wij dragen een familienaam. Helaas stond de familienaam van Rashid's vader bij diens komst in Nederland niet in zijn paspoort, zodat die naam niet als achternaam gebruikt kon worden. Aanvankelijk had Rashid's vader officieel dus geen achternaam. Via de Egyptische ambassade is zijn laatste voornaam  tenslotte als zijn achternaam vastgesteld.

Bij de aangifte van de geboorte van Karim en later ook van Rashid is de inmiddels vastgestelde achternaam van Rashid's vader ook hun achternaam geworden. Keer op keer heb ik gevraagd of de familienaam van Rashid's vader niet in diens paspoort gezet kon worden, zodat de kinderen die naam als achternaam konden krijgen. Dat moest echter in Egypte gebeuren, maar toen wij zowel in 1986 als ook in 1987 in Egypte waren, vond Rashid's vader het niet belangrijk genoeg en regelde niets. De mooie Egyptische familienaam konden wij officieel niet gaan gebruiken. 

Nadat ik van Rashid's vader gescheiden was, heb ik geprobeerd om de achternaam van Rashid te wijzigen in mijn eigen achternaam. Ik wilde mijn kinderen een echte familienaam geven. Mijn eigen achternaam is "van Bommel". Om dit te bewerkstelligen moest ik een officieel verzoek aan de Koningin richten; er werd advies gevraagd aan de Kinderbescherming in mijn woonplaats en ook Rashid's vader moest toestemming geven. Dat deed hij echter niet. Hij vond dat hij daarmee zijn vaderschap opgaf. Dat was echter niet zo. Hij zou altijd de vader van de kinderen blijven. Alleen zouden ze nu een echte familienaam dragen. Mijn verzoek werd niet ingewilligd. De kinderen zouden dit verzoek zelf nogmaals in kunnen dienen als zij 12 jaar oud zouden zijn. 

Toen Rashid wat ouder was, gaf hij zelf keer op keer aan, dat hij graag "van Bommel" wilde heten. Dit kon voor zijn 12e jaar niet geregeld worden, als zijn vader geen toestemming zou geven. Rashid was teleurgesteld. Wij bleven echter mijn achternaam als aanspreeknaam gebruiken. Officieel stond Rashid op de basisschool ingeschreven onder zijn "echte" achternaam, maar in de klassenlijsten stond hij bekend als Rashid van Bommel. Zo noemde hij zichzelf ook. Onder deze naam heeft Rashid judodiploma's gehaald, de avond- en zwemvierdaagse gelopen, zijn zwemdiploma gehaald en tenslotte ook zijn Eerste Heilige Communie gedaan. De naam "Rashid van Bommel" liet hij trots en fier in de kerk horen. 

Steeds weer had Rashid het er over, dat hij zijn achternaam wilde laten veranderen. Hij wilde absoluut zelf het verzoek daartoe moeten indienen als hij 12 jaar oud zou zijn geworden. Dan kon hij zelf door de rechter gehoord worden en uitleggen waarom dit voor hem zo belangrijk was. Helaas heeft Rashid dit verzoek zelf nooit kunnen indienen. 

Ook op zijn sterfbed noemde Rashid zichzelf nog "Rashid van Bommel" en riep tegen Jezus, die hem kwam halen, dat hij klaarstond. 

Helaas is het voor mij niet mogelijk om Rashid's achternaam postuum te laten wijzigen. Hoe kan ik immers bewijzen, dat Rashid dit zo graag wilde? Als ik mogelijkheden zag om het te doen, zou ik het zeker proberen.

Rashid is dus met zijn officiële achternaam, die hij zelf niet mooi vond, begraven. Om het probleem van de achternamen uit de weg te gaan, heb ik geen achternaam op het rouwkaartje van Rashid laten plaatsen en ook op de grafsteen is om die reden zijn achternaam niet vermeld.  Er is maar één Rashid en hij en ik weten wel hoe hij werkelijk heet.

 

Dit is de tekst van een naamkaart, die ik in 2004 voor Rashid heb laten maken. Opvallend is dat de oorsprong van zijn naam germaans is en niet arabisch, zoals ik altijd gedacht heb. De eigenschappen die genoemd worden voor de naam beschrijven Rashid zeer nauwkeurig : hij was inderdaad zeer sociaal voelend, altijd vrolijk en erg trouw. Hij verzon de plannen, die Karim en hij daarna uitvoerden in hun spel. Een naam, gegeven aan een baby in de wieg, zegt meer van het kind dan ik me ooit gerealiseerd heb toen ik de naam uitkoos, alleen maar omdat ik hem mooi vond.